….Bu, 1999-cu ildə Venesuelanın Varqas şəhərində baş verən faciə zamanı bir atanın dediyi son sözlər idi. O, palçıq və dağıntılar altında qalmış iki azyaşlı qızının əllərini buraxmadı, öz həyatı bahasına olsa belə, onlarla qalmağa qərar verdi.
XXX
Bir fəlakət, yıxılan evlər və yoxa çıxan şəhər… dağılmış ailələr, itirilmiş gələcəklər və ölçüyə sığmayan kədər…
1999-cu ilin dekabrında leysan yağışları Varqas ştatında daşqınlara və torpaq sürüşmələrinə səbəb oldu və 10.000-dən çox insanın həyatına son qoydu.
Və yenə də bu dəhşətin arasında bir parlaq simvol qaldı: atanın sarsılmaz sevgisi – qorxudan güclü, ölümün özündən güclü!
“Təzadlar”
