Axtarmaq üçün Enter düyməsinə basın
Axtarmaq üçün Enter düyməsinə basın
Azərbaycanda vətənpərvərliyi ilə tanınan “İran Aşıqlar Birliyinin” Qurucusu Aşıq Dr: Səlcuq Şahbazi ilə bağlı aşağıdakı yazını “Təzadlar”a Kanadadan Azərbaycansevər yazarlardan biri göndərib. Aşağıda olduğu kimi təqdim edirik:
İncəsənət və sənətsevərlər şəhəri olan Qoşaçayda, İran Aşıqlar Birliyinin Qərbi Azərbaycan vilayətindəki nümayəndəsi cənab mühəndis Səttar Barazəş və Qoşaçaydakı nümayəndə ilə görüşlərimdən birində, bir neçə mühüm məsələ müzakirə olundu.
Əsas mövzulardan biri, illərlə qəlbimizdə yaşayan bir ideya idi: aşıq heykəlinin hazırlanması və şəhərin ən yaxşı, ən çox hərəkət olan yerlərindən birində qurulması. Elə bir yer ki, insanlar, səyyahlar və yolçular ilk baxışdan Azərbaycanın aşıq mədəniyyətinin əzəməti ilə qarşılaşsınlar.
Heykəllər hazırlandıqdan sonra, incəsənət və mədəniyyətə can yandıranların qəlbinə qorxu və narahatlıq çökdü. Sanki zaman dayanmışdı və nəfəslər sinədə donmuşdu. Nigaran ürəklər, oyaq baxışlar və gələcəyi naməlum bir halda xəyal edən beyinlər, bu səmimi səylərin iqbatindan nigəran idilər.
Belə həyəcanlı və gərgin anlarda, ağıl və mərifət sahibi, kamil və mədəni aşıq – Malik Şotorbani, İran Aşıqlar Birliyinin Qoşaçaydakı ləyaqətli nümayəndəsi, misilsiz təmkin, mədəniyyətli düşüncə və ağıllı idarəçiliklə meydana çıxdı.
O, təkcə mövqeyindən düzgün istifadə etmədi, həm də təhlükəsizlik məsulları ilə səmimi və hörmətli söhbətlər apararaq gərginliyi aradan qaldırdı və heykəllərin daşınma yolunu qorxu və tərəddüddən təmizlədi.
Artıq narahatlığa ehtiyac yox idi. Heykəllər təhlükəsiz və problemsiz şəkildə öz məkanına yollandı. Bu yolda bütün aşiq və nigaran qəlblər rahatlıq tapdı.
Buna görə qəlbimin dərinliklərindən və bütün mədəniyyət və incəsənətə can yandıranlar adından, aşıq Malik Şotorbaniyə dərin təşəkkür və minnətdarlığımı bildirirəm – o kişi ki, həlledici məqamda məsuliyyəti çiyinlərinə aldı və bütün səmimiyyəti ilə durdu ki, ümid çırağı sönməsin.
İkinci mövzu isə belə idi ki, əgər bu layihə həyata keçsə, heykəllərin quraşdırıldığı gün Qoşaçayda aşıqların iştirakı ilə milli bir toplantı keçirilsin və həmin tədbirdə Qərbi Azərbaycan vilayətinin beş ustad aşığı təqdir olunsun.
Mühəndis Barazəş – ki, Aşıqlar Birliyinin təsisçilərindən biridir – coşqu ilə dedi: “Mən bu işi sona çatdıracağam.”
Sadəcə bir həftə sonra mənimlə əlaqə saxladı və ümid dolu bir səslə dedi: “Erşad idarəsinin rəisi cənab Mahmud Nikməramla danışmışam. O da inanır ki, bu mədəni layihənin həyata keçməsində Erşadın rolu böyükdür. Onunla keçirilən iclasda qərara gəldik ki, Qoşaçay bələdiyyəsi ilə də danışaq.”
Hörmətli bələdiyyə başçısı – mühəndis Babək Qədimi – ilə görüş keçirildi və bələdiyyə bu ideyanı yüksək qiymətləndirib Aşıqlar Birliyinin istəklərini qəbul edib dəstəklədi. Belə qərara gəlindi ki, bələdiyyənin ictimaiyyətlə əlaqələr məsulu – mühəndis Keyvan Nuhi və vilayət üzrə nümayəndə mühəndis Barazəş ilə yekun toplantı keçirilsin və nəticələr bələdiyyə başçısına bildirilsin.
Şad xəbər bələdiyyədən gəldi: 4 aşıq heykəlinin hazırlanması xərcləri bələdiyyə tərəfindən qəbul edildi və bu heykəllər Qoşaçay şəhərinin girişində quraşdırılacaqdı.
Mühəndis Səttar Barazəş misilsiz bir əzmlə hər gün işin gedişatını izləyirdi. Nəhayət, iki qopuz ifaçısı, bir balaban ifaçısı və bir qavalçıdan ibarət dörd heykəl hazır oldu – bizim qədim və orijinal musiqi mirasımızın tam bir rəmzi.
1401-ci ilin bəhmən ayının 10-da mühəndis Barazəş zəng vurdu və dedi: “Heykəllər hazırdır. Əgər imkan olsaydı, onları Fəcr həftəsində quraşdırardıq, amma vaxt çox məhduddur. Sizin fikriniz bizim üçün vacibdir.”
Soruşdum: “Şəhər idarəçiləri və Erşad idarəsi ilə də razılaşma əldə olunubmu?”
Cavab verdi: “Bəli. Aşıq Malik Şotorbaninin təşəbbüsü ilə onlar da inanırlar ki, bu layihənin açılış mərasimi Novruz bayramında keçirilsin daha münasibdir.” Mən gülümsəyərək dedim: “Çox doğru təklifdir. Novruz – yenilənmənin, həyatın rəmzidir və belə böyük bir mədəni tədbir üçün ən gözəl zamandır.”
Qoşaçayda və eyni zamanda Tehrandakı Aşıqlar Birliyinin mərkəzi ofisində gecə-gündüz hazırlıqlar başladı. Nəhayət, tədbirə bir neçə gün qalmış, Malik Şotorbaninin heyrətamiz fədakarlığı ilə heykəllər emalatxanadan götürülərək bir neçə nəqliyyat vasitəsi ilə şəhərə gətirildi.
Məlik Şətərbani və mühəndis Barazəş, Erşad idarəsinin rəhbəri ilə razılaşmışdılar ki, heykəllər öncə müvəqqəti olaraq idarənin həyətində quraşdırılsın ki, tədbir günü Qoşaçay xalqı və aşıqlar onların yanında xatirə şəkli çəkdirə bilsinlər. Plan dəqiqliklə yerinə yetirildi.
Tədbirə iki gün qalmış, Qoşaçaya getdim. Qərara gəldik ki, bir neçə Qoşaçay aşığı ilə birlikdə heykəllərə baxış keçirək. Erşad idarəsinə çatanda, dəmir barmaqlıqların arxasından dörd gözəl və sanballı aşıq heykəlini yan-yana gördüm.
Bir anlıq dayandım. Vilayətin hər iki nümayəndəsinin yorğun, amma parlaq çöhrəsinə baxdım. Boğazım düyünləndi. Göz yaşlarım öz-özünə axmağa başladı.
İrəliləmək və Barazəşlə Məlikin üzündən öpmək istədim ki, gördüm özləri də göz yaşları içində, ucadan ağlayırlar – bu sevinc göz yaşları idi, bu eşq göz yaşları idi.
Boğazımda düyün, qəlbimdə duyğularla dedim:
“Sizin işiniz bu torpağın mədəniyyət tarixində qızıl hərflərlə yazılacaq. Qoşaçayın mərd və vəfalı xalqı bu xidmətinizi heç zaman unutmayacaq.”
Bu yolda, hörmətli bələdiyyə başçısı və şəhər şurası da bütün gücləri ilə bizə dəstək oldular. Onlara səmimi təşəkkürümüzü bildirir və bu xalqsevərliyə hörmət edirik.
İki gün boyunca Qoşaçay aşıqlarının mehriban və qonaqpərvər qəlblərinin qonağı oldum. Aşıq Malik və Barazəş də bütün varlıqları ilə tədbirin koordinasiyasını həyata keçirirdilər.
Nəhayət, 1401-ci ilin son günlərində, Novruza sadəcə üç gün qalmış, xalqın coşqusu və sevinc içində, ustad Şahbazın zurna və dəhlinin səsi, Bahar müəllimin balaban ifası ilə, heykəllər Erşad idarəsinin həyətindən xalq və aşıqların müşayiəti ilə, alqışlar və oynaq ayaq səsləri altında şəhərin girişinə aparıldı və layiqli yerində ucaldıldı.
“Yaşar Pourali,
“Azərbaycan Postu” qəzetinin baş redaktoru
Kanada, Toronto şəhəri
